برونکوسکوپی امکان دیدن مستقیم راه‌های هوایی، نمونه‌برداری دقیق و برخی درمان‌های کم‌تهاجمی را فراهم می‌کند؛ آمادگی درست، نیمی از موفقیت است.
برونکوسکوپی روشی تخصصی برای مشاهده مستقیم داخل نای و شاخه‌های هوایی ریه با استفاده از لوله باریک و انعطاف‌پذیری است که در نوک آن دوربین و نور تعبیه شده است. این روش هم تشخیصی است و هم در بسیاری موارد درمانی.
در چه مواردی انجام می‌شود؟
- بررسی ندول یا توده دیده‌شده در تصویربرداری قفسه سینه
- سرفه یا هموپتیزی (خون‌ریزی از ریه) با علت نامشخص
- عفونت‌های پیچیده یا عودکننده که به کشت خلط پاسخ نداده‌اند
- خارج‌کردن جسم خارجی، ترشحات چرکی یا لخته از راه هوایی
در حین اقدام چه اتفاقی می‌افتد؟
معمولاً با بی‌حسی موضعی گلو و آرام‌بخش سبک (گاهی بی‌هوشی کوتاه) انجام می‌شود و به‌طور معمول بین ۲۰ تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشد. بسته به نیاز پزشک، از روش‌های زیر استفاده می‌شود:
- شستشوی برونکوآلوئولار (BAL): تزریق و جمع‌آوری محلول نمکی برای آزمایش سلولی و میکروبی
- نمونه‌برداری با برس یا پنس از ضایعات دیده‌شده
- سوزن‌زدن از راه راه هوایی (TBNA) از غدد لنفاوی مجاور
آمادگی قبل از اقدام
- حداقل ۶ ساعت ناشتا باشید (آب هم مجاز نیست).
- داروهای رقیق‌کننده خون را بدون مشورت پزشک قطع یا تغییر ندهید.
- فهرست کامل داروها و سابقه آلرژی را اعلام کنید؛ بیماران آسمی داروی استنشاقی خود همراه داشته باشند.
بعد از برونکوسکوپی
تا حدود ۲ ساعت پس از اقدام چیزی نخورید و نیاشامید تا اثر بی‌حسی گلو از بین برود. گلودگی خفیف، سرفه کم و کمی خشونت صدا برای یک تا دو روز طبیعی است؛ اما تب، خلط خونی قابل‌توجه یا تنگی نفس شدید باید فوراً گزارش شود.
برونکوسکوپی در دست متخصص آموزش‌دیده روشی ایمن است و اطلاعاتی فراهم می‌کند که هیچ آزمایش غیرمستقیمی جایگزین آن نیست.
